திருமண மந்திரங்கள் குறித்து இராமானுஜ தாத்தாச்சாரியார்

மறைந்த காஞ்சி சங்கராச்சாரியாரின் ஆலோசகரும், ஒரு நூற்றாண்டை எட்டிப் பிடித்தவருமான அக்னிஹோத்திரம் ராமானுஜ தாத்தாச்சாரியாரின் 'இந்து மதம் எங்கே போகிறது?' என்ற அவரின் நூலிலிருந்தே  (பக்கம் 151-153).

'திருமணத்தில் வாத்யார்கள் ஓதும் முரண்பாடான மந்த்ரங்களுக்கு மேலும் உதாரணம் சொல்கிறேன் என போன அத்யாயத்தில் சொல்லியிருந்தேனல்லவா!

அத்தகைய ஒரு மந்த்ரத்தைப் பாருங்கள்.

தாம்பூஷன் சிவதமாம் ஏவயஸ்வ

யஸ்ஸாம் பீஜம் மனுஷ்யா பவந்த்தீ

யான ஊரு உஷதி விஸ்ரயாதை

யஸ்யா முஷந்தஹா ப்ரஷரே பஷேபம்''

இது வேதத்தில் சொல்லப்பட்ட மந்த்ரம். இதை கல் யாண மேடையிலே பெண்ணையும், மாப்பிள்ளையையும் உட்கார்த்தி வைத்து சத்தமாக சொல்கிறார் வாத்யார். இந்த மந்த்ரத்தின் அர்த்தம் புரிந்தால், அந்த வாத்யாரை நீங்கள் வாத்சாயணர் என்றுதான் அழைப்பீர்கள்.

அப்படி என்ன சொல்கிறது இந்த மந்த்ரம்? நான் அவனை கட்டிப் பிடிப்பேன். அப்போது எங்களது அந்தரங்க பாகங்களை சரியாகப் பொருந்தச் செய்யுமாறு... தேவதைகளே நீங்கள் உதவ வேண்டும்....

இந்த மந்த்ரத்தின் அர்த்தத்தை இதைவிட நாகரீகமாக சொல்ல முடியாது. விளக்கமாக நான் சொல்லியிருப்பேன் என்றால்... என் மீதும் என் வயதின் மீதும் உங்களுக்கு இருக்கும் மரியாதை போய்விடும். அப்படிப்பட்ட மந்த்ரம் அது.

என் இஷ்டமித்ரர் ஒருவரது மகளின் கல்யாணம் சமீபத்தில் நடந்தது. அந்த பெண் மகாபுத்திசாலி. சமஸ்கிருதம் பயின்றவள் அவள் மணமேடையிலே உட்கார்ந்திருக்கும் போது

வாத்யார் இந்த மந்த்ரத்தை உரக்கச் சொல்ல....

ஸ்வாமீ....  நிறுத்துங்கோ என்றாள் அவள். வாத்யார் வாயடைத்து விட்டார்.

இதுக்கு என்ன அர்த்தம் தெரியுமோ?..... பொண்ணும் மாப்ளையும் துணியில்லாம செய்யுற காரியத்தை.....  நீங்க பல பேர் முன்னாடி சொல்றேளே....

வாத்யார் அதன்பிறகு அந்த மந்த்ரத்தை சொல்ல வில்லை. இதை ஏன் சொல்கிறேன் என்றால், வாத்யார்கள் சடங்குகள் என்ற பெயரில் என்ன அர்த்தம் என்றே தெரியாமல்... பல மந்த்ரங்களை உச்சரித்து வருகிறார்கள் என்பதை சுட்டிக் காட்டத்தான்.

இதுபோல் இன்னொரு மந்த்ரம்

விஷ்ணுர் யோனி கர்ப்பயது தொஷ்டா ரூபானி பீமிசது

ஆரிஞ்சது ப்ரஜாபதி

தாதா கர்ப்பந்தாது.... இதன் அர்த்தம்... இன்னும் ஆபாசம்....!

விஷ்ணுர் யோனி கர்ப்பயது...' எனத் தொடங்கும் இந்த மந்த்ரத்தின் அர்த்தம்தான் என்ன?

பெண்ணானவளின் அந்தரங்க பாகம் மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. யோனி, மத்யமம், உபஸ்தம் என மூன்றாகப் பிரிக்கப்பட்டிருக்கும். இதன் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் ஒரு தேவதை உட்கார்ந்திருக்கிறது.

அதாவது, விஷ்ணு, தொஷ்டா, தாதா ஆகிய தேவதைகள் இம்மூன்று பாகங்களிலும் உட்கார்ந்திருக் கிறார்கள். இவர்கள்தான்... ஆணும், பெண்ணும் தேக ஸம்பந்தம் - உடலுறவு கொள்ளும்போது எல்லாம் சரியாக நடக்கிறதா என்பதை கண்காணிக்கிறார்கள். அதாவது.... நாம் தேக ஸம்பந்தம் கொள்வதை கூட விஷ்ணு உள்ளிட்ட தேவதைகள் அருகில் இருந்து, இன்னும் சொல்லப்போனால் அந்த இடத்திலேயே இருந்து கவனிக்கிறார்கள்.''

இவ்வாறு ராமானுஜ தாத்தாச்சாரியார் எழுதியுள்ளார்.

தாலி கட்டாத திராவிடர்கள்

தமிழ்நாடு

நீலகிரியில் வாழும் மக்களாகிய தொதவர், கோட்டர் என்பவர்கள் இல்லாதவர்கள். திருமணத்தின் போது தாலி கட்டும் வழக்கம் இல்லாதவர்கள்.

இவர்களோடு அம்மலையில் வாழும் படகரிடமும் தாலிகட்டும் வழக்கம் இல்லை.

கோதாவரி மாவட்டத்து மலைகளில் வாழும் கோயிகளும் தாலி கட்டாத வர்கள்.

கஞ்சம், விசாகப்பட்டினம் மாவட்டங்களிலுள்ள மலைவாழ் கொண்டர் என்பவர்களும், இவர்களது கிளையினரான சவரர் என்பவர்களும் திருமணத்தின்போது தாலி கட்டும் வழக்கம் இல்லாதவர்கள்.

இவர்களுள் நீலகிரியில் வாழும் கோட்டர் மனைவி, கணவன் இறந்த பின், தான் அதுவரையில் அணிந்திருந்த பித்தளை காப்பை மங்கல நீக்கத்திற்கு அறிகுறியாக உடைப்பது வழக்கமாக இருந்து வருகிறது.

மேற்கு தொடர்ச்சி மலையில் வாழும் முதுவர் என்னும் வகுப்பார், சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் அயலார் படையெடுப்பின்போது, 

மதுரையிலிருந்து இம்மலை நாட்டுப் பகுதிகளுக்கு ஓடி வந்து விட்டதாக கூறுவர். இவர்கள் கோவை, மதுரை மற்றும் மலையாள மாவட்டங்களி லுள்ள மலைகளிலும் திருவாங்கூர் நாட்டிலுள்ள மலைகளிலும் வாழ்ந்து வருகின்றனர். இவர்களிடையே திருமணத்தின்போது மணமகன் மணமகளுக்கு காதணிகளையும், பித்தளைக் காப்பையும், ஒரு புடவையையும், சீப்பையும் கொடுப்பது வழக்கம். அவன் இறந்த பிறகு அம்மணமகள், அவனால் கொடுக்கப்பட்டு தான் அதுவரையில் அணிந்து வந்த காதணிகளையும், பித்தளைக் காப்பையும் நீக்கி விடுதல் இன்றும் இருந்து வரும் வழக்கமாகும். (இக்கால கோட்டர் மனைவி வளையலை உடைத்தலும், முதுவர் மனைவி வளையலை நீக்கலும், சங்க காலக் கண்ணகி வளையலை உடைத்தலும், வெளிமான் மனைவியர் வளையலை நீக்கியதும் இங்கு சிந்திக்கத்தக்கன)

தெலுங்குப் பழங்குடிகள்

 இக்கால நாகரிகம் எட்டிப் பாராத| பழங்குடிகளாகிய தெலுங்கு நாட்டு  ஏட்டர், ஏனாதிகள் முதலிய இனத்தாரிடம் தாலி கட்டும் வழக்கம் இல்லை. 

மலையாளம்

மலையாள நாட்டிலுள்ள செருமார், முக்குவர், பலியர், வலையர், புலையர், பறையர், நாயாடிகள், பனியர், மலக்கர், கரிம்பளர், மலையர், மலசர், காடர், வேட்டுவர், மாவிலோர், அருநடர்.முதலி யோரிடத்திலும் திருமணத்தின்போது தாலி கட்டும் வழக்கம் இல்லை. ஈழுவர், காணிகர் முதலிய சில சாதியர் "மின்னு" என்னும் அணியைத் திருமணத்தின்போது அணிகின்றனர். வாரியார் என்பவர் மத்தளம் அல்லது பறை வடிவில் உள்ள 'மாத்ரா' என்னும் அணியை கட்டுவர். அந்நாட்டு சலவைத் தொழிலாளர் ‘உந்து மின்னு’ அல்லது ‘புளியிலைமின்னு’ என்னும் அணியை கட்டுவர். மலையாள வேட்டுவருள் மண அணியாக மோதிரம் அணிவித்தல் மரபு.

கன்னட நாடு

கன்னட நாட்டிலுள்ள காப்பிலியர், | கொரகர், காடு குறும்பர், மொகயர், கார்விகள் முதலிய சாதியாரிடமும் தாலி கட்டும் வழக்கம் இல்லை. கார்வி என்னும் பரதவர் பொன்மணி (தாரைமணி) கழுத்தில் கட்டி பெண்ணைப் பந்தலுக்கு அழைத்து வருவர். காப்பிலியர் கரிய கண்ணாடி வளையல்களை அணிகின்றனர்.

துளு நாடு

துளுநாட்டிலுள்ள பாணார், ஓடாரி என்னும் சாதியரிடமும் தாலி கட்டும் வழக்கம் இல்லை.

அகம்படியர்

இவருள் பலர் மங்கல நாண் மட்டுமே அணிவது வழக்கம். சிலர் தாலி கட்டுதலை மேற்கொண்டுள்ளனர்

. நன்றி: காவிரி நாடனின் "உலகத் திருமணங்கள்' என்ற நூலிலிருந்து

- விடுதலை ஞாயிறு மலர், 29.11.2003

பொங்கலை ‘திராவிடர் திருவிழா’ என்று ஏன் அழைக்கிறோம்? – ஆசிரியர் கி.வீரமணி

தமிழ்ப் புத்தாண்டு என்பது தை முதல் நாள் பொங்கல் முதலே என்பது அறிவார்ந்த தமிழ் அறிஞர்களின், திராவிடச் சிந்தனையாளர்களின் சீரிய கருத்து. 1921ஆம் ஆண்டு பச்சையப்பன் கல்லூரியில் கூடிய தமிழ்ப் பேரறிஞர்கள் ஒன்றுகூடி இதை உறுதிப்படுத்தினார்கள் என்பது மறக்கப்பட்ட அல்லது மறைக்கப்-பட்ட வரலாறு ஆகும்!

‘‘நித்திரையில் இருக்கும் தமிழா

சித்திரை அல்ல உன் புத்தாண்டு!’’

என்று தனது ஆழ்ந்த புலமையாலும் அறிவார்ந்த மொழி, இன நல உணர்வாலும் புரட்சிக்கவிஞர் முழங்கினார்!

ஆரியப் பண்பாட்டுப் படையெடுப்புக் காரணமாக நமக்குச் சம்பந்தமில்லாத புராணக் கதைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட, ஆரியப் பண்டிகைகளை – விழாக்களைக் கொண்டாடினர், பண்பாட்டுப் படையெடுப்பில் சிக்கிச் சீரழிந்த நம் முன்னோர்கள்!

பெரியாரின் பகுத்தறிவுப் பண்பாட்டுப் புரட்சியால் இழந்தவற்றைப் பெற்று வருகிறோம். மீட்டுருவாக்கமும் செய்து மகிழ்கிறோம்.

தை முதல் நாள்தான் தமிழ்ப் புத்தாண்டின் தொடக்கம் என்பதற்கு ஏராளமான மறுக்க முடியாத வாதங்களையும் தரவுகளையும் அளித்துள்ள நிலையில், இன்னமும் சிலர், “மூர்க்கனும் முதலையும் கொண்டது விடா’ என்ற பழமொழிக்கொப்ப, புத்தாண்டு ஏப்ரல் 14 தான் முதல் நாள் என்று கூறுவது அவர்களது அறியாமையையும் வீண் பிடிவாதத்தையுமே காட்டுவதாக உள்ளது!

இன்றும் சில ஆணவ ஆரியப் பல்லக்குத் தூக்கிகள், நாம் உருவாக்கிய தமிழ் உணர்வை மூலதனமாக்கி அரசியல் பிழைப்பு நடத்துவோர்,

‘‘பொங்கல் திருநாளை, திராவிடர் திருநாள் என்று அழைக்கலாமா?

தமிழர் திருநாள் என்று அழைக்கலாமே’’ என்று குதர்க்கவாதம் பேசி குறுக்குச் சால் ஓட்டுகின்றனர்!

ஏன், திராவிடர் திருநாள் என்று கூறுகிறோம்? பண்பாட்டுப் படையெடுப்பால், ஆரியப் பண்பாட்டை – குலதர்மத்தைக்  காக்கவே பல ஆரியப் பண்டிகைகள்! ஆனால், ‘பொங்கல்’ அப்படி அல்ல! இது உழவர் திருநாள்!

ஆரியப் பண்பாட்டின்படி, உழுவது பாபகரமான செயல் (மனுதர்மம், அத்தியாயம் 10, சுலோகம் 84) என்கிறது.

‘உழுவார் உலகத்தார்க்கு அச்சாணி’ என்றும்,

உழுதுண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார்மற் றெல்லாம்

தொழுதுண்டு பின்செல் பவர். (குறள் 1033)

என்றும் கூறி, உழவைத் தலைமேல் தூக்கி வைத்துக் கொண்டாடும் இரு வேறு எதிர் எதிர் பண்பாட்டு அடிப்படையில் ‘பொங்கல்’ உழவர் திருவிழா என்றும், திராவிடர் நாகரிகத்தை – பண்பாட்டைப் பாதுகாக்கவே இந்த விழா எடுப்பதும் தனி முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகும்.

‘தமிழர்’ என்பதும், ‘திராவிடர்’ என்பதும் முரண் அல்ல. தமிழரைவிட ‘திராவிடர்’ என்பது பாதுகாப்பானது. பண்பாட்டு அடிப்படையில் பேராசிரியர் அன்பழகன் அவர்கள் சொன்னார், ‘தமிழன்’ என்று சொன்னால் பெருமை பெறுகிறேன்! ‘திராவிடர்’ என்று சொன்னால் உரிமை பெறுகிறேன்! என்று.

‘தமிழர்’ என்று சொல்லும்போது பார்ப்பனரும்  நாங்களும் ‘தமிழர்’ என்று சொல்லி உள்ளே நுழைவர். ‘திராவிடர் திருநாள்’ பொங்கலை பார்ப்பனர்கள் தீபாவளியைக் கொண்டாடுவது போலக் கொண்டாடுவதில்லையே!

அதையே ‘மகர சங்கராந்தி’ என்று திசை திருப்புகிறார்களே! எனவே, ‘தமிழர் திருநாளா? திராவிடர் திருநாளா?’ என்பது தேவையற்ற விவாதம்; கேள்வி எழுப்பி காலத்தை விரயமாக்குவது.

எதிரியின் ஆயுதம் பார்த்து அதற்குத் தக போர்முறையை வகுப்பதுதான் பெரியாரின் போர்முறை. நினைவிற்கொள்ளுங்கள்!

- உண்மை இதழ்,1-15.1.26

புதுமை இலக்கிய தென்றல் 1000ஆவது நிகழ்ச்சியில் பொறுப்பாளர்களுக்கு பாராட்டு

0 Min Read

* புதுமை இலக்கியத் தென்றல் ஆயிரமாவது நிகழ்ச்சியை யொட்டி அதன் மேனாள் பொறுப்பாளர்களான பாவலர்
அ. மறைமலையான், வழக்குரை ஞர் ஆ. வீரமர்த்தினி, கவிஞர் பெரு. இளங்கோவன், செ.ர. பார்த்தசாரதி, தங்க. தனலட்சுமி, க.ச. பெரியார் மாணாக்கன் ஆகியோர் பாராட்டப் பட்டனர்.

*புதுமை இலக்கியத் தென்றலின் தற்போதைய செயற்குழு தோழர்களுக்கு தமிழர் தலைவர் பாராட்டு செய்தார்.

- விடுதலை  நாளேடு, 30.07.2026

திராவிட தேசியம் பேசியதால் தான் தமிழன் தன்னை தமிழனாக உணர முடியாமல் போனதற்குக் காரணமா? தோழர் தொல். திருமாவளவனுக்கு...

 தோழர் தொல். திருமாவளவனுக்கு...

              

         - மின்சாரம்

[பெரியார் உள்ளிட்ட பல்வேறு தலைவர்கள் திராவிட தேசியம் பேசியதால் தான் தமிழன் தன்னை தமிழனாக உணர முடியாமல் போனதற்குக் காரணம் என்கிறார் தோழர் தொல். திருமாவளவன் - அதற்குப் பதில்தான் இந்தக் கட்டுரை]

கேரளாவிடம் மூணாறு, இடுக்கி, தேவிகுளம், பீர்மேடு போன்ற பகுதிகளும் கர்நாடகாவிடம் கோலார், பெங்களூர் போன்ற பகுதிகளையும் ஆந்திராவிடம் சித்தூர் மாவட்டம். திருப்பதி நெல்லூர் பகுதிகளும் தமிழர்கள் அடர்த்தியாக வாழும் பகுதிகள், அவற்றை நாம் இழந்தோமே..

ஆக. தமிழன் தன் நிலத்தை மட்டுமல்ல. மொழியை, பண்பாட்டை இழந்து நிற்கிறான். வேற்று மொழிகளின் ஊடுருவலைத் தமிழில் அனுமதித்தான். பிற மேலாதிக்கப் பண்பாடுகளுக்கு ஆக்கிரமிப்புகளுக்கு தமிழன் தன் பண்பாட்டை பலி கொடுத்தான்.

இதற்கெல்லாம் அடிப்படைக் காரணம், தமிழன் நெஞ்சில் ஊறிக் கிடக்கிற நாடி நரம்புகளில் ஊடுருவிக் கிடக்கிற தாழ்வு மனப்பான்மை தான். இந்தத் தாழ்வு மனப்பான்மைக்கு காரணம், கடந்த கால தமிழகத் தலைவர்கள் மேற் கொண்ட திராவிட அரசியல்தான்.

மாநிலங்கள் மொழி வாரியாக பிரிக்கப்பட்ட போது கன்னடர்கள், தெலுங்கர்கள், மலையாளிகள் அனைவரும் சென்னை மாகாணத்தோடு இணைந்து வாழ்ந்தவர்கள் என்ற காரணத்தாலும், அவர்கள் அனைவரையும் ஒருங்கிணைக்க தென்னக மொழிகள் பேசக் கூடிய மக்கள் அனைவரையும் திராவிடர்கள் என்கிற பெயரில் அணி திரட்ட வேண்டிய கட்டாயம். ஆகவே தான் திராவிடன், திராவிட தேசியம், திராவிட மொழிகள் என்கிற கருத்தியலை முன்வைத்து அன்றைக்குப் பெரியார் உள்ளிட்ட பல்வேறு தலைவர்கள் களப்பணியாற்றினார்கள்.

அந்த நிலைப்பாடுதான் தமிழன் தன்னை தமிழனாக உணர முடியாமல் போனதற்கு காரணம், இதனால்தான் தமிழ்த் தேசியம், மற்றும் ஜாதி ஒழிப்பு என்கிற இரட்டைக் கொள்கைகளை நாங்கள்

முன்னெடுத்துச் செல்கிறோம்."

(குமுதம் 14.2.2007)

இது விடுதலைச் சிறுத்தைகளின் பொதுச்செயலாளர் தோழர் தொல், திருமாவளவன் அவர்களால் எழுதப்பட்ட கட்டுரையாகும் கட்டுரையின் தலைப்பு.

"திராவிடப் பெருந் தன்மையால் தேய்ந்த தமிழன்" என்பதாகும்.

இதன்மூலம் தோழர் திருமாவளவன் என்ன சொல்ல வருகிறார்?

திராவிடன் என்று சொல்லாமல் தமிழன் என்று சொல்லியிருந்தால் கருநாடகக்காரன் தண்ணீர் கொடுத்திருப்பான், கேரளக்காரன் பெரியாறு நீர்த் தேக்கப் பிரச்சினையை எழுப்பி இருக்க மாட்டான் என்று கூறுகிறாரா?

வெறும் பெயர் மாற்றத்தால் ஏற்படுகிற காரியமாக ஒரு பெரிய பிரச்சினையை சிமிழுக்குள் அடக்கப் பார்க்கிறாரா?

தமிழ்நாட்டுக்குள்ளேயே மாவட்டத் தலைநகரம் அரியலூரா? பெரம்பலூரா? என்ற பிரச்சினை பெரும் போராட்டமாக வெடிக்கிறதே - இதில் மொழி எங்கிருந்து வந்தது?

ஒரு மாநிலத்துக்குள்ளேயே இந்த வேறுபாடுகள், தம் மாவட்டம் உணர்வு என்று பிரச்சினை வெடிக்கும் போது, மொழியின் காரணமாகவோ தமிழன் என்று சொல்லாமல் திராவிடன் என்று கூறுவதாலேயே தான் காவிரியிலும், மூணாறிலும் தமிழன் வஞ்சிக் கப்படுகிறான் என்பது பொருந்தா வாதமாகும்.

தமிழர்கள் வஞ்சிக்கப்படும். இழப்புக்கு ஆளாக்கப்படும் பிரச்சினையைத் திசை திருப்பத்தான் இது பயன்படும்.

தமிழன் தன் பண்பாட்டை இழந்ததற்குச் மொழியை இழந்ததற்கு தெலுங்கோ அல்லது தெலுங்கனோ, கன்னடமோ அல்லது கன்னடியனோ காரணமல்ல; மாறாக ஆரியனும் அவனுடைய சமஸ்கிருதமும் தான் இதனை மறைப்பதற்கு தான் இந்த முழக்கங்கள் பயன்படப் போகின்றன. திருமாவளவன் அவர்களின் கட்டுரையிலோ, பேட்டியிலோ இதுபற்றிய வாடையே இல்லையே - ஏன்?

ஆரியத்தாலும், சமஸ்கிருதத்தாலும் தமிழ் மட்டும்தான் கெட்டு விட்டது என்று கருதி விடக்கூடாது; தெலுங்கு கன்னடமும், மலையாளமும் கெட்டொழிந்தன என்பதுதான் மொழியியல் சார்ந்த கணிப்பாகும்.

சமஸ்கிருதத்தின் வரி வடிவத்தையும், இலக்கணங்களையும் அளவிறந்து வரித்துக் கொண்டதால்தான் அவை தனித்தன்மையை இழந்தன என்பதை மறுக்க முடியுமா? அவற்றில் சமஸ்கிருத ஆதிக்கத்தை அகற்றிவிட்டு பார்த்தால் அந்த மொழிகளுக்குள் தமிழ் என்ற முத்து ஒளிந்திருப்பதை அறியலாமே!

பார்ப்பனரான பரிதிமாற் கலைஞர் முதல் திராவிடத் தந்தையான பெரியார் வரை இதனைக் கூறியுள்ளார்களே!

ஆந்திராவிலும் சரி தெலுங்கானாவிலும் சரி தாய்மொழி தெலுங்குதான்; பின் ஏன் தெலுங்கானாவை தனி மாநிலமாக்க வேண்டும் என்று போர்க் குரல் கொடுக்கிறார்கள்? கலாச்சார அளவிலும் மொழியளவிலும்

(7-ஆம் பக்கம் பார்க்க)

(1 ஆம் பக்கத் தொடர்ச்சி)

அவர்கள் ஒரே படகில் பயணம் செய்பவர்கள் தான்! 

யார் சொன்னாலும் சொல்லாவிட்டாலும் வரலாற்றுப் படி இனத்தால் நாம் திராவிடர் தானே? சிந்து சமவெளி நாகரிகம் திராவிடர் நாகரிகம் என்று மார் தட்டுகிறோமே அது குறித்த கருத்து என்ன? ஆரியப் பார்ப்பனர்கள் சங்பரிவார் கும்பல் சொல்லி வருகிறதே ஆரியராவது திராவிடராவது! எல்லாம் வெள்ளைக்காரனின் பிரித்தாளும் சூழ்ச்சி என்று அந்தக் கூட்டத்தின் கூக்குரலிவிருந்து ஒரு பகுதியைக் கடன் வாங்கிப் பேசுகிறார் தோழர் தொல். திருமாவளவன் என்று குற்றச்சாட்டுக்கு ஆளாவது நல்லதல்வவே!

இதுபற்றி தந்தை பெரியார் கூறுகிறார். 'தமிழர் என்பது மொழிப் பெயர், திராவிடர் என்பது இனப் பெயர். தமிழ் பேசும் மக்கள் யாவரும் தமிழர் என்ற தலைப்பில் கூற முடியும். ஆனால், தமிழ் பேகம் அத்தனைப் பேரும் திராவிடர் ஆகிவிட முடியாது. இனத்தால் திராவிடனான ஒருவன் எந்த சமயத்தைச் சேர்ந்தவனாக இருந்தாலும், எத்த மொழி பேசுபவனாயிருந்தாலும் அவன் திராவிடன் என்ற தலைப்பில் தான் வருவான், ஆகையால் திராவிட மொழி தமிழ் என்ற காரணத்துக்காக தமிழ் பேசும் திராவிடன் அல்லாத ஒருவன்

மொழி காரணமாக மட்டுமே தன்னை திராவிடன் என்று கூறிக் கொள்ள முடியாது தமிழர் என்றால் பார்ப்பானும் தன்னைத் தமிழன் என்று கூறிக் கொண்டு நம்முடன் கலந்து கொண்டு, மேலும் நம்மைக் கெடுக்கப் பார்ப்பான். திராவிடன் என்றால் எந்தப் பார்ப்பானும் தன்னை திராவிடன் என்று கூறிக் கொண்டு நம்முடன் சேர முற்பட மாட்டான்"( நூல்: மொழியாராய்ச்சி) என்று தெளிவாக விஞ்ஞான அணுகுமுறையாக, வரலாற்றுக் கண்கொண்டும் கணித்துள்ளார் தந்தை பெரியார்.

பார்ப்பான் உள்ளே புகுந்தால் என்னாகும்' புத்தகத்துக்கு ஏற்பட்ட கதிதானே ஏற்படும் (விடுதலை' 6.4.1959) என்றும் தந்தை பெரியார் எச்சரித்துள்ளதைக் கவனிக்கத் தவறக்கூடாது. 

மற்றபடி திராவிடன் என்று சொன்னதால் இந்தியை எதிர்க்கவில்லையா? ஜாதி ஒழிப்புக் கொள்கையை முன்னெடுத்துச் செல்லவில்லையா தமிழ்ப் பண்பாட்டு உணர்வைத் தலை தூக்கச் செய்ய வில்லையா? தமிழன் வீட்டுப் பிள்ளைகளுக்கு பெயர்கள் தமிழில் மட்டுமே இருக்க வேண்டும் என்று பாடுபடவில்லையா? நாராயணசாமி - நெடுஞ்செழியன் ஆனதும், இராமையன் - அன்பழகன் ஆனதும், சோமசுந்தரம் மதியழகன் ஆனதும், அரங்கசாமி அரங்கண்ணல் ஆனதும் திராவிட இயக்கத்தால்தானே!

தமிழன் வீட்டு நிகழ்ச்சிகளில் சமஸ்கிருதம் விரட்டப்பட்டு, பார்ப்பானும் புறக்கணிக்கப்பட்டு, தமிழ் தமிழனும் உரிய இடம் பிடித்தது திராவிட இயக்க உழைப்பால்தான் என்பதை மறுக்க முடியுமா?

நமஸ்காரம் போய் வணக்கம் வந்தது யாரால் உபந்நியாசம் போய் சொற்பொழிவு வந்ததும் யாரால்? வந்தனோபசாரம் போய் நன்றி என்று மலர்ந்ததற்கும் யார் காரணம்? 

கோயில் வழிபாட்டு மொழி தமிழாக இருக்க வேண்டும் என்று மாநாடு கூட்டி 'மெய்யன்பர் களையெல்லாம் அழைத்து முழங்கச் செய்தது யார் 1938-ஆம் ஆண்டு இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்துக்குப் பின் முகிழ் தெழுந்த தமிழுணர்வை யார்தான் மறுக்க முடியும்'

அந்தப் போராட்டத்தை தலைமை தாங்கி முன்னின்று நடத்திய தந்தை பெரியார் அவர்கள் தானே சமயம், சாயம் கடந்து தமிழர்களை ஒரு குடையின் கீழ் கொண்டு வந்து நிறுத்தினார்?

தொடர்வண்டி நிலையங்களில் ஊர் பெயர்ப் பலகைகளில் தமிழ் முதல் இடம் பெற்றதே அதற்கான போராட்டத்தை நடத்தியது 'திராவிடர்' என்று பெயர் தாங்கிய கழகம் தானே?

மருத்துவக் கல்லூரியில் படிப்பதற்கு சமஸ்கிருதம் படித்திருக்க வேண்டும் என்ற தடையை உடைத்தெறிந்தது தென்னிந்திய நலவுரிமைச் சங்கம் என்ற திராவிடர் ஆட்சிதானே? வகுப்புரிமையை இந்தியத் துணைக் கண்டத்திலேயே முதன் முதலாக அமலுக்குக் கொண்டு வந்ததும் திராவிடர் ஆட்சிதானே? தாழ்த்தப்பட்டோர் பொது வீதிகளில் படிக்கவும் பொதுக் கிணறுகள், குளங்களில் புழங்கவும் உத்தரவிட்டது யார்?

தாழ்த்தப்பட்டவர்களை பள்ளிகளில் சேர்க்காவிட்டால் உதவித் தொகை நிறுத்தப்படும் என்றதும் தாழ்த்தப்பட்டோரை பேருந்துகளில் அனுமதிக்காவிட்டால்,’ உரிமம் ரத்து செய்யப்படும்’ என்றும் ஆணை பிறப்பித்த ஆட்சி எது? திராவிடர் கட்சி தானே! முதன் முதலில் பெண்களுக்கு வாக்குரிமை கொடுத்ததும் எந்த ஆட்சி! தேவதாசி முறைக்கு கல்தா கொடுத்தவர்கள் யார்? 

பார்ப்பனர்களின் கொள்ளைக் கூடாரமாக இருந்த கோவில்களை லகான் போட்டு இழுத்து இந்து அறநிலையத்துறை என்ற ஒரு புதுத்துறை வருவதற்கு யார் காரணம்?

இந்தச் செயல்பாடுகளால் பெரியார் உள்ளிட்ட தலைவர்கள் தமிழனைத் தமிழனாக உணர முடியதவனாக ஆக்கி விட்டார்களா?

திராவிடன் என்று சொன்னதால் குட்டிச் சுவராகப் போன இழப்புகளின் பட்டியல்களா இவை? திராவிடன் என்று சொன்னதால் சென்னையை ஆந்திராவுக்கு விட்டுக் கொடுத்தா விட்டோம்?

திருச்சி திருவெறும்பூரில் பாரத மிகு மின் நிலையம் (BHEL) வந்த நேரத்தில் மலையாளிகள் அலை அலையாக உள்ளே புகுந்த நேரத்தில் பொதுக் கூட்டம் போட்டு 'மலையாளிகள் ஆதிக்கம் ஒழிக" என்ற பெருங் குரல் கொடுத்தது திராவிடர் கழகத்தின் தலைவர் தந்தை பெரியாரல்லவா? மலையாளிகளும் திராவிடர்கள் தான் என்று ஒதுங்கியா கொண்டோம்?

இதில் ஒரு வேடிக்கை விளையாட்டை இரசிக்க முடிகிறது 'குமுதம்' இதழில் எழுதிய கட்டுரைக்கு, அதே தோழர் திருமாவளவன் அவர்கள் 'ஜூனியர் விகடன்' இதழில் பதில் கொடுத்திருக்கிறார். 

ஆச்சரியமாக இருக்கலாம். ஆனால் உண்மைதான்.

கேள்வி: "ஏற்கெனவே 'தமிழ் பாதுகாப்பு இயக்கம்' என்ற ஒரு அமைப்பை நடத்தி வருகிறீர்கள். இப்போது தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம் என பிறமொழி மக்களுக்காகவும் கொடி பிடிக்க தொடங்கி விட்டீர்கள்.. அப்படியானால், தமிழைப் பாதுகாப்பது என்னவாயிற்று?" 

திருமாவளவன் பதில்: "தமிழ் பாதுகாப்பு இயக்கம் என்பது. மற்ற மொழி பேசும் மக்களுக்கு எதிராக ஆரம்பிக்கப்பட்ட இயக்கமல்ல.  அன்னைத் தமிழை காப்போம். அனைத்து மொழிகளையும் காப்போம் எங்கள் இயக்கத்தில் முழக் மதிப்போம்' என்பதுதான் எங்கள் இயக்கத்தின் முழக்கமே ‘தமிழ் வாழ்க’ என்பதற்கு தெலுங்கு ஒழிக, கன்னடம் ஒழிக" என்று அர்த்தம் அல்ல. தமிழகத்தில் தமிழர்கள் தான் வாழ வேண்டும், ஆத்திரத்தில் தெலுங்கர்கள் தான் வாழ வேண்டும் என்பது இன்றையச் சூழலில் சாத்தியமில்லை. புலம்பெயர்ந்து வாழ்வது தான் மனித இயல்பு. இந்த வகையில் வந்தாரை வாழ வைக்கும் தமிழகத்தில் பல ஆண்டுகளாக வசித்து வரும் மற்ற மொழி பேசுவோரைப் பாதுகாப்பதும் ஒரு தமிழனின் கடமைதான். நானும் ஒரு தமிழன் என்பதால், தமிழகத்தில் உள்ள மொழிவாரியான சிறுபான்மையினருக்கு ஒரு பாதுகாப்பு வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் தொடங்கப் பட்டது தான் புதிய பேரவை. இதனால் ஏற்கெனவே தொடங்கப்பட்ட தமிழ் பாதுகாப்பு இயக்கம் செயலற்றுப் போய் விட்டது என்று அர்த்தம் அல்ல. எந்த நோக்கத்துக்காக தமிழ் பாதுகாப்பு இயக்கம் தொடங்கப்பட்டதோ, அந்த நோக்கில் அதன் பயணம் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது!"

(ஜூனியர் விகடன் 11.2.2007)

கன்னடர்களும் மலையாளிகளும் வஞ்சிக்க படுகிறார்கள் என்று ஒருபுறம் கூறிவிட்டு,  அந்தத் திராவிடர் உணர்வு பேசியதால் வஞ்சிக்கப்பட்டோம் என்றும் குற்றப் பத்திரிகை படித்துவிட்டு,  இன்னொரு பக்கத்தில் தமிழ்நாட்டில் வாழும் தெலுங்கர்களுக்காவும் கன்னடர்களுக்காகவும் குரல் கொடுக்கப் போகிறோம் என்கிறார்.

இதன் மூலம் குமுதம் கட்டுரையில் கூறியுள்ளாரே தோழர் திருமாவளவன் அந்தத் தமிழனாக உணர முடியாமையைச் சரி செய்யப் போகிறாரா? தென்னை மரத்தில் ஏன் ஏறினாய் என்றால். புல் பறிக்க தான் ஏறினேன் என்று சொல்லுவதும் இப்பொழுது ஏன் தென்னை மரத்தை விட்டு இறங்குகிறாய் என்று கேட்டால் புல் கிடைக்கவில்லை அதனால் இறங்குகிறேன் என்று சொல்வது போலும் அல்லவா இருக்கிறது தோழர் திருமாவளவன் அவர்களின் கூற்று. 

தோழர் தொல். திருமாவளவன் இளைஞர் சித்தாந்த்திலும் இன்னும் இளம் நிலையில்தான் இருக்கிறாரோ என்றே கணிக்க வேண்டியுள்ளது.

திராவிட இனத்தை பற்றி அண்ணல் அம்பேத்கரும் பேசியிருக்கிறார் என்பதையும் அவர் போன்றோருக்கு நினைவூட்டுகிறோம்.

- மின்சாரம்

- விடுதலை ஞாயிறு மலர்  17.2.2007 

- இணைய தொகுப்பாக்கம்:- செ.ர.பார்த்தசாரதி

செஞ்சட்டைப் பஞ்சாட்சரம் | கொஞ்ச நேரம் பேசுகிறேன்

 

செஞ்சட்டை பஞ்சாட்சரம்

வணக்கம் தோழர்!

வாங்க தோழர்!

கைகொடுங்க தோழர்!

தோழரே திராவிட கழகத் தலைவர் தளபதி கி. வீரமணி அவர்கள் 69 சதவிகித இட ஒதுக்கீடு சம்மந்தமாக தயாரித்த 31சி சட்டத்தை மாநில அரசும் ஏற்று மத்திய அரசுக்கு அனுப்பியதை டெல்லி அரசு ஏற்க வேண்டும். அங்கீகரிக்க வேண்டும். என்ற நோக்கத்திற்காக சென்னை திராவிடர் கழக இளைஞரணி சார்பில் இருநூறு தோழர்கள் கொண்ட சைக்கிள் பேரணி தோழர் மு. பாலகுரு அவர்கள் தலைமையில் புதுப்பேட்டையிலிருந்து 11-7-94 காலை 10 மணிக்கு தோழர் கவிஞர் கலி.பூங்குன்றன் அவர்கள் துவக்கி வைக்க புறப்பட்டது. சைக்கிள் பேரணி புதுப்பேட்டையிலிருந்து சிந்தாதிரிப்பேட்டை, கோடம்பாக்கம், அசோக் நகர், சைதாப்பேட்டை தியாகராயர் நகர், ராயப்பேட்டை போன்ற பகுதியில் பயணம் செய்து பிரச்சாரம் செய்தது இடை இடையே அங்கங்கே ஒலிபெருக்கி பொருத்தப்பட்ட தெருமுனை கூட்டங்களும் நடந்தது. தோழர்கள் ஆனுர் ஜெகதீசன், நடிகர் எம். ஏ. கிரிதரன் ஆகியோர் பேசினார்கள். 19-7-94 அன்று 31,சி சட்டத்தை அங்கீகரித்து குடியரசு தலைவர் ஒப்புதலும் கிடைத்துவிட்டது. 

கருஞ்சட்டை தோழர்கள் சைக்கிள் ஊர்வலத்தில் 74 வது வயது கொண்ட செஞ்சட்டை தோழனாகிய நானும் காலை முதல் மாலைவரை ஊர்வலத்தில் சைக்கிள் பேரணியில் எனது சைக்கிளில் பயணம் செய்தேன். இந்த நேரத்தில் கடந்த கால வரலாறு ஒன்று என் நினைவிற்கு வருகிறது.

(தொடர்ச்சி 5-ம் பக்கம் பார்க்க)

2-ம் பக்க தொடர்ச்சி

1962 ம் ஆண்டு சென்னை பெரியார் திடலில் திராவிடர் கழகம் சார்பில் ஒட்டர்கள் மாநாடு திராவிடர் கழக மாநாடு என்று இரு மாநாடுகள் நடைபெற்றது. அதுபோது எனது தலைமையில் மாநாட்டை விளம்பரப்படுத்த வேண்டும் என்று சென்னை முழுவதும் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட தோழர்களுடன் சைக்கிள் பிரச்சார பயணம் செய்தோம்.

முப்பத்தி இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன் எனது தலைமையில் நடந்த ஊர்வலத்தில் பகல் உணவுக்காக தலைவர்கள் பெரியாரிடம் ரூபாய் 100/- பெற்று ராயபுரம் பகுதியில் ஓட்டலில் பகல் உணவுக்கு ஏற்பாடு செய்தேன்.

இப்பொழுது நடந்த ஊர்வலத்தில் தோழர், மு. பாலகுரு இல்லத்தில் தோழர்களுக்கு பகல் உணவு வழங்கப்பட்டது.

உண்மைக்கு, நேர்மைக்கு, கொள்கைக்கு, எப்பொழுதும் வெற்றி தான் கிட்டும்.

திராவிடர் கழகத்திற்கு நமது பாராட்டுக்கள். தளபதி கி. வீரமணிக்கு நமது வாழ்த்துக்கள்.

கை கொடுங்க தோழர் 

வணக்கம் தோழர் 

வருகிறேன் தோழர்

- 'அறிவு வழி' மாத இதழ், ஆகஸ்ட் 1994

வகுப்புக்கு ஏற்ற நீதி --அறிஞர் அண்ணா

 வகுப்புக்கு ஏற்ற நீதி

                        --அறிஞர் அண்ணா

 

அரசாங்க அலுவல்களில் ஆட்களை அமர்த்தும் போதும், கல்லூரிகளில் மாணவர்களைச் சேர்க்கும்போதும் வகுப்புவாரிப் பிரதிநிதித்துவ முறையைக் கையாளுவதென்று சென்னை அரசாங்கம் உறுதி பூண்டு வருகிறது. அரசாங்கம் கையாண்டிருக்கும் இந்த உறுதியைக் கண்டிக்க, வகுப்பு வாத நச்சுநீரை. ஓய்வு ஒழிவில்லாமல் மறைமுகமாகப் பொழிந்து கொண்டிருக்கும் சில பத்திரிகைகளும், பிறரும் சீறிப்பாய்ந்த வண்ணம் இருக்கின்றனர். வகுப்பு நலன்கள் எவ்வகையிலும் குறைந்துவிடாமல் பாதுகாத்துத் தம்முடைய இனத்திற்குச் சேவை செய்வதிலே அல்லும், பகலும் அயராது முனைந்து நின்று பாடுபட்டு வரும் பத்திரிகைகளிலே, தலை சிறந்து விளங்கும் 'இந்து'வும், 'சுதேசமித்திரனும் இப்பொழுது சினம் மேலிட்டுத் தலை துள்ளிக் குதிக்கின்றன.

 

நம் நாட்டின் அமைப்பில் சாதிப் பிரிவுகள் தோன்றி, உயர்ந்த சாதிக்காரர்களெனப் பெயர் பெற்ற ஒரு குறிப்பிட்ட வகுப்பினர் வாழ்க்கை வசதிகளனைத்தும் பெறும் படியான நிலைமையும், இடைத்தர சாதிக்காரர்கள் பிற்போக்கு வகுப்பினர்கள் எனக் கருதப்பட்டு வாழ்க்கை வசதிகளிலே பல மறுக்கப்படும் படியான நிலைமையும், தீண்டப்படாத சாதியினர் சிலர், தாழ்த்தப்பட்டவர்களாக ஆக்கப்பட்டு, வாழ்க்கை வசதிகள் அனைத்தும் மறுக்கப்படும்படியான நிலைமையும் பல நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகளாக நின்று நிலவிவரும்படியான முறை ஏற்பட்டு விட்டது.

 

சாதியின் காரணமாக ஒரு கூட்டம் உல்லாச வாழ்வு வாழவும், சாதியின் காரணமாகவே மற்றொரு கூட்டம் அடிமைவேலை செய்து உழலவும் ஆன நிலைமையை அறிந்த நீதிக்கட்சி, சாதியின் காரணமாக வீழ்த்தப்பட்டவர்களை உயர்நிலைக்குக் கொண்டு வரவேண்டுமாயின், அந்தச் சாதியின் காரணத்தைக் காட்டித்தான் உயர் நிலைக்கு ஏற்ற முடியும் என்று பேருண்மையைத் தெரிந்து கொண்டு, தான் ஆட்சிப்பீடம் அமரும்போது, வகுப்புகளுக்கு நீதி வழங்கும் வகுப்புவாரிப் பிரதிநிதித்துவ முறையை அமுலுக்குக் கொண்டு வந்தது.

 

எல்லா வகுப்பினரையும், ஏற்றத் தாழ்வின்றி, ஒரே நிலைக்குக் கொண்டு வர, வீழ்ந்துகிடக்கும் சமுதாயத்திற்கு அவையவை வீழ்ந்து கிடக்கும் அளவுக்கு ஏற்ப நீதி வழங்க வேண்டும் - சலுகை காட்ட வேண்டும் - கை கொடுக்க வேண்டும் - இடமளிக்க வேண்டும் என்று கருதியே வாழ்க்கைத்தரத்தை உயர்த்தும் துறைகளிலெல்லாம், வகுப்புவாரி முறையைக் கொண்டுவரத் திட்டம் தீட்டியது நீதிக்கட்சி. தன் ஆற்றலுக்கு ஏற்ற அளவுக்கு அந்தத் திட்டத்தை நடைமுறையில் கொண்டு வரவும் பாடுபட்டது.

 

வகுப்புவாரி முறையைக் கல்லூரிகளிலும் அரசாங்க அலுவல்களிலும், நீதிக்கட்சி புகுத்திய பிறகுதான், பிற்போக்கு வகுப்பினர் ஓரளவுக்குக் கல்வி பெறவும், சமுதாயத்தில் ஓரளவுக்குச் சமநிலை பெற்று மதிப்படையவும் வழி ஏற்பட்டது. இந்த முறையை அமுலுக்குக் கொண்டு வந்தபோது, அதன் உட்கிடக்கையை அறியமாட்டாத காங்கிரஸ்காரர்கள் நீதிக்கட்சியை வகுப்புவாதக் கட்சி என்று தூற்றினர்; கேலி செய்தனர்; வசைமாரி பொழிந்தனர். உயர்சாதி வகுப்பினர் காங்கிரஸ்காரர்களின் இந்தப் போக்குக்கண்டு அகங்குளிர்ந்தனர்; புளகாங்கிதம் கொண்டு மகிழ்ச்சிக் கடலில் நீந்தினர்.

 

பார்ப்பனரல்லாத காங்கிரஸ்காரர்கள், இன்று, ஆட்சிப் பீடம் ஏறிய பிறகு வகுப்புவாரி முறையின் உண்மையையும், அவசியத்தையும், முக்கியத்துவத்தையும் உணருகிறார்கள். சூழ்நிலை அந்த நிலைமைக்கு அவர்களைக் கொண்டு வந்து வைத்துள்ளது. வகுப்புவாரி முறை இருந்து தீர வேண்டியதன் அவசியத்தை மந்திரிகள் கோபால் ரெட்டியும், பக்தவச்சலமும் அண்மையில் வற்புறுத்தியதை நன்கு அறியலாம். நீதிக்கடசியின் இந்தக் கொள்கையை காரசாரமாக, மட்டரக சொற்களால் கூட, திட்டி தூற்றி வந்த 'தினசரி' யார் இன்றுள்ள நிலையைத் தெரிந்து வகுப்புவாரி முறைக்கு வாதாடி நிற்கிறார்கள். காங்கிரஸ்காரர்களின் உள்ளம் இந்த அளவுக்கு பண்பட்டது கண்டு நாம் மகிழ்கிறோம்.

 

வகுப்புவாரி முறையை அரசாங்கம் கையாள வேண்டியதன் இன்றியமையாமையையும், சில காலம் வரையில் அரசாங்க ஏடுகளில் சாதிப் பெயர் குறிக்க வேண்டியதன் அவசியத்தையும் குறித்துச் சென்னை அரசாங்கத்தின் முக்கிய அதிகாரி ஒருவர் குறிப்பிடுவதைக் காணுங்கள்.

 

“வகுப்பு வேற்றுமைகளை ஒழிப்பது என்பது, சமுதாயம் மேற்கொள்ள வேண்டியதொரு சீர்திருத்தமாகும். சமுதாயத்தில் வளரும் எண்ணங்களின் முற்போக்குக்கு ஏற்றபடி, அரசாங்கம் இவ்விஷயங்களில் எடுத்துக் கொள்ளும் நடவடிக்கை படிப்படியாகக் கொள்ளக்கூடியதாகத் தானிருக்கும். அரசாங்கம் மட்டும் தன் ரிகார்டுகளில் சாதிப் பெயரைக் குறிக்காமல் விட்டுவிடுமேயானால், அதே சமயத்தில் வெளியுலகில் சாதிப் பெயரைக் குறிப்பிடும் பழக்கம் இருந்துவருமேயானால், அது ஒழுங்கற்ற முறைகளிலும், ஆட்சி முறைச் சங்கடங்களிலும் கொண்டு போய்விடும்" என்று கூறியுள்ளார்.

 

சமுதாயத்தில் மக்கள் சமநிலை அடைய வேண்டுமானால், வகுப்புகளுக்குச் சமசந்தர்ப்பங்கள் வழங்கப்பட வேண்டும். சம சந்தர்ப்பங்கள் ஏற்பட வகுப்புகளுக்கு ஏற்ற நீதி கொடுக்க ஒவ்வொரு சாதியின் நிலைமையை அரசாங்கம் உய்த்துணர வேண்டியிருக்கிறது. ஆகவேதான் வகுப்புகளைப் பிரித்துக் காணவேண்டிய அவசியம் அரசாங்கத்திற்கு இருக்கிறது என்று அரசாங்க அதிகாரி கூறும் காரணத்தை நாம் போற்றுகிறோம்.

 

எந்தச் சாதிப் பெயர்களின் காரணமாகச் சமுதாயத்தில் பலர் வீழ்ச்சியுற்றார்களோ அதே சாதிப் பெயரின் காரணமாக அவர்களுக்கு மீட்சி தரவேண்டிய பொறப்பு அரசாங்கத்தைச் சார்ந்ததாகும். இந்நாட்டில், சமுதாயத்திலுள்ள மேடு பள்ளங்கள் சமதரை ஆகும் வரை வகுப்புவாரி முறை அரசாங்கத்தால் கையாளப்பட்டே தீரவேண்டும்.

 

சமுதாயத்திலுள்ள ஏற்றத்தாழ்வு மனப்பான்மைகளைப் போக்கி, சமுதாயத்தைச் சீர்திருத்தும் பெரும்பணியை திராவிடர் கழகம் செய்துவருகிறது. அரசாங்கத்திற்கு உதவியாக இருக்கும் பொருட்டு, திராவிடர் கழகம் சமுதாயம் முழுவதையும் சீர்திருத்தி வெற்றிக் கொடியை நாட்டும்போது, அரசாங்கம் வகுப்புவாரி முறையைக் கையாள வேண்டிய அவசியம் ஏற்படாது. வகுப்புக்களுக்கு ஏற்ற நீதி கிடைத்து, சமுதாயம் உயர் நிலையடையத் திராவிடர் கழகத்தின் தொண்டும், அரசாங்கத்தின் அணைப்பும் நாட்டிற்குத் தேவைப்படுகின்றன. எனவேதான், நாட்டிலுள்ள சாதிப் பாகுபாடுகள் அனைத்தும் ஒழிந்து, மக்கள் அனைவரும் சமுதாயத் துறையில் (பொருளாதாரத் துறையில் அல்ல) 'ஒன்றே குலம்' என்ற நிலை ஏற்படும் வரையில், இந்த வகுப்புவாரி முறை - அதாவது வகுப்புக்கு ஏற்ற நீதி வழங்கப்படவேண்டுமென்ற ஏற்பாடு இருந்தே தீரவேண்டுமென்று வற்புறுத்துகிறோம்.

 

- "திராவிட நாடு " 12-6-49

 

குறிப்பு; அறிஞர் அண்ணா எழுதிய ‘வகுப்புரிமை வரலாறு’ என்ற நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது.