* புதுமை இலக்கியத் தென்றல் ஆயிரமாவது நிகழ்ச்சியை யொட்டி அதன் மேனாள் பொறுப்பாளர்களான பாவலர்
அ. மறைமலையான், வழக்குரை ஞர் ஆ. வீரமர்த்தினி, கவிஞர் பெரு. இளங்கோவன், செ.ர. பார்த்தசாரதி, தங்க. தனலட்சுமி, க.ச. பெரியார் மாணாக்கன் ஆகியோர் பாராட்டப் பட்டனர்.
*புதுமை இலக்கியத் தென்றலின் தற்போதைய செயற்குழு தோழர்களுக்கு தமிழர் தலைவர் பாராட்டு செய்தார்.
- விடுதலை நாளேடு, 30.07.2026
தோழர் தொல். திருமாவளவனுக்கு...
கேரளாவிடம் மூணாறு, இடுக்கி, தேவிகுளம், பீர்மேடு போன்ற பகுதிகளும் கர்நாடகாவிடம் கோலார், பெங்களூர் போன்ற பகுதிகளையும் ஆந்திராவிடம் சித்தூர் மாவட்டம். திருப்பதி நெல்லூர் பகுதிகளும் தமிழர்கள் அடர்த்தியாக வாழும் பகுதிகள், அவற்றை நாம் இழந்தோமே..
இதற்கெல்லாம் அடிப்படைக் காரணம், தமிழன் நெஞ்சில் ஊறிக் கிடக்கிற நாடி நரம்புகளில் ஊடுருவிக் கிடக்கிற தாழ்வு மனப்பான்மை தான். இந்தத் தாழ்வு மனப்பான்மைக்கு காரணம், கடந்த கால தமிழகத் தலைவர்கள் மேற் கொண்ட திராவிட அரசியல்தான்.
மாநிலங்கள் மொழி வாரியாக பிரிக்கப்பட்ட போது கன்னடர்கள், தெலுங்கர்கள், மலையாளிகள் அனைவரும் சென்னை மாகாணத்தோடு இணைந்து வாழ்ந்தவர்கள் என்ற காரணத்தாலும், அவர்கள் அனைவரையும் ஒருங்கிணைக்க தென்னக மொழிகள் பேசக் கூடிய மக்கள் அனைவரையும் திராவிடர்கள் என்கிற பெயரில் அணி திரட்ட வேண்டிய கட்டாயம். ஆகவே தான் திராவிடன், திராவிட தேசியம், திராவிட மொழிகள் என்கிற கருத்தியலை முன்வைத்து அன்றைக்குப் பெரியார் உள்ளிட்ட பல்வேறு தலைவர்கள் களப்பணியாற்றினார்கள்.
அந்த நிலைப்பாடுதான் தமிழன் தன்னை தமிழனாக உணர முடியாமல் போனதற்கு காரணம், இதனால்தான் தமிழ்த் தேசியம், மற்றும் ஜாதி ஒழிப்பு என்கிற இரட்டைக் கொள்கைகளை நாங்கள்
முன்னெடுத்துச் செல்கிறோம்."
(குமுதம் 14.2.2007)
இது விடுதலைச் சிறுத்தைகளின் பொதுச்செயலாளர் தோழர் தொல், திருமாவளவன் அவர்களால் எழுதப்பட்ட கட்டுரையாகும் கட்டுரையின் தலைப்பு.
"திராவிடப் பெருந் தன்மையால் தேய்ந்த தமிழன்" என்பதாகும்.
இதன்மூலம் தோழர் திருமாவளவன் என்ன சொல்ல வருகிறார்?
திராவிடன் என்று சொல்லாமல் தமிழன் என்று சொல்லியிருந்தால் கருநாடகக்காரன் தண்ணீர் கொடுத்திருப்பான், கேரளக்காரன் பெரியாறு நீர்த் தேக்கப் பிரச்சினையை எழுப்பி இருக்க மாட்டான் என்று கூறுகிறாரா?
வெறும் பெயர் மாற்றத்தால் ஏற்படுகிற காரியமாக ஒரு பெரிய பிரச்சினையை சிமிழுக்குள் அடக்கப் பார்க்கிறாரா?
தமிழ்நாட்டுக்குள்ளேயே மாவட்டத் தலைநகரம் அரியலூரா? பெரம்பலூரா? என்ற பிரச்சினை பெரும் போராட்டமாக வெடிக்கிறதே - இதில் மொழி எங்கிருந்து வந்தது?
ஒரு மாநிலத்துக்குள்ளேயே இந்த வேறுபாடுகள், தம் மாவட்டம் உணர்வு என்று பிரச்சினை வெடிக்கும் போது, மொழியின் காரணமாகவோ தமிழன் என்று சொல்லாமல் திராவிடன் என்று கூறுவதாலேயே தான் காவிரியிலும், மூணாறிலும் தமிழன் வஞ்சிக் கப்படுகிறான் என்பது பொருந்தா வாதமாகும்.
தமிழர்கள் வஞ்சிக்கப்படும். இழப்புக்கு ஆளாக்கப்படும் பிரச்சினையைத் திசை திருப்பத்தான் இது பயன்படும்.
தமிழன் தன் பண்பாட்டை இழந்ததற்குச் மொழியை இழந்ததற்கு தெலுங்கோ அல்லது தெலுங்கனோ, கன்னடமோ அல்லது கன்னடியனோ காரணமல்ல; மாறாக ஆரியனும் அவனுடைய சமஸ்கிருதமும் தான் இதனை மறைப்பதற்கு தான் இந்த முழக்கங்கள் பயன்படப் போகின்றன. திருமாவளவன் அவர்களின் கட்டுரையிலோ, பேட்டியிலோ இதுபற்றிய வாடையே இல்லையே - ஏன்?
ஆரியத்தாலும், சமஸ்கிருதத்தாலும் தமிழ் மட்டும்தான் கெட்டு விட்டது என்று கருதி விடக்கூடாது; தெலுங்கு கன்னடமும், மலையாளமும் கெட்டொழிந்தன என்பதுதான் மொழியியல் சார்ந்த கணிப்பாகும்.
சமஸ்கிருதத்தின் வரி வடிவத்தையும், இலக்கணங்களையும் அளவிறந்து வரித்துக் கொண்டதால்தான் அவை தனித்தன்மையை இழந்தன என்பதை மறுக்க முடியுமா? அவற்றில் சமஸ்கிருத ஆதிக்கத்தை அகற்றிவிட்டு பார்த்தால் அந்த மொழிகளுக்குள் தமிழ் என்ற முத்து ஒளிந்திருப்பதை அறியலாமே!
பார்ப்பனரான பரிதிமாற் கலைஞர் முதல் திராவிடத் தந்தையான பெரியார் வரை இதனைக் கூறியுள்ளார்களே!
ஆந்திராவிலும் சரி தெலுங்கானாவிலும் சரி தாய்மொழி தெலுங்குதான்; பின் ஏன் தெலுங்கானாவை தனி மாநிலமாக்க வேண்டும் என்று போர்க் குரல் கொடுக்கிறார்கள்? கலாச்சார அளவிலும் மொழியளவிலும்
(7-ஆம் பக்கம் பார்க்க)
(1 ஆம் பக்கத் தொடர்ச்சி)
அவர்கள் ஒரே படகில் பயணம் செய்பவர்கள் தான்!
யார் சொன்னாலும் சொல்லாவிட்டாலும் வரலாற்றுப் படி இனத்தால் நாம் திராவிடர் தானே? சிந்து சமவெளி நாகரிகம் திராவிடர் நாகரிகம் என்று மார் தட்டுகிறோமே அது குறித்த கருத்து என்ன? ஆரியப் பார்ப்பனர்கள் சங்பரிவார் கும்பல் சொல்லி வருகிறதே ஆரியராவது திராவிடராவது! எல்லாம் வெள்ளைக்காரனின் பிரித்தாளும் சூழ்ச்சி என்று அந்தக் கூட்டத்தின் கூக்குரலிவிருந்து ஒரு பகுதியைக் கடன் வாங்கிப் பேசுகிறார் தோழர் தொல். திருமாவளவன் என்று குற்றச்சாட்டுக்கு ஆளாவது நல்லதல்வவே!
இதுபற்றி தந்தை பெரியார் கூறுகிறார். 'தமிழர் என்பது மொழிப் பெயர், திராவிடர் என்பது இனப் பெயர். தமிழ் பேசும் மக்கள் யாவரும் தமிழர் என்ற தலைப்பில் கூற முடியும். ஆனால், தமிழ் பேகம் அத்தனைப் பேரும் திராவிடர் ஆகிவிட முடியாது. இனத்தால் திராவிடனான ஒருவன் எந்த சமயத்தைச் சேர்ந்தவனாக இருந்தாலும், எத்த மொழி பேசுபவனாயிருந்தாலும் அவன் திராவிடன் என்ற தலைப்பில் தான் வருவான், ஆகையால் திராவிட மொழி தமிழ் என்ற காரணத்துக்காக தமிழ் பேசும் திராவிடன் அல்லாத ஒருவன்
மொழி காரணமாக மட்டுமே தன்னை திராவிடன் என்று கூறிக் கொள்ள முடியாது தமிழர் என்றால் பார்ப்பானும் தன்னைத் தமிழன் என்று கூறிக் கொண்டு நம்முடன் கலந்து கொண்டு, மேலும் நம்மைக் கெடுக்கப் பார்ப்பான். திராவிடன் என்றால் எந்தப் பார்ப்பானும் தன்னை திராவிடன் என்று கூறிக் கொண்டு நம்முடன் சேர முற்பட மாட்டான்"( நூல்: மொழியாராய்ச்சி) என்று தெளிவாக விஞ்ஞான அணுகுமுறையாக, வரலாற்றுக் கண்கொண்டும் கணித்துள்ளார் தந்தை பெரியார்.
பார்ப்பான் உள்ளே புகுந்தால் என்னாகும்' புத்தகத்துக்கு ஏற்பட்ட கதிதானே ஏற்படும் (விடுதலை' 6.4.1959) என்றும் தந்தை பெரியார் எச்சரித்துள்ளதைக் கவனிக்கத் தவறக்கூடாது.
மற்றபடி திராவிடன் என்று சொன்னதால் இந்தியை எதிர்க்கவில்லையா? ஜாதி ஒழிப்புக் கொள்கையை முன்னெடுத்துச் செல்லவில்லையா தமிழ்ப் பண்பாட்டு உணர்வைத் தலை தூக்கச் செய்ய வில்லையா? தமிழன் வீட்டுப் பிள்ளைகளுக்கு பெயர்கள் தமிழில் மட்டுமே இருக்க வேண்டும் என்று பாடுபடவில்லையா? நாராயணசாமி - நெடுஞ்செழியன் ஆனதும், இராமையன் - அன்பழகன் ஆனதும், சோமசுந்தரம் மதியழகன் ஆனதும், அரங்கசாமி அரங்கண்ணல் ஆனதும் திராவிட இயக்கத்தால்தானே!
தமிழன் வீட்டு நிகழ்ச்சிகளில் சமஸ்கிருதம் விரட்டப்பட்டு, பார்ப்பானும் புறக்கணிக்கப்பட்டு, தமிழ் தமிழனும் உரிய இடம் பிடித்தது திராவிட இயக்க உழைப்பால்தான் என்பதை மறுக்க முடியுமா?
நமஸ்காரம் போய் வணக்கம் வந்தது யாரால் உபந்நியாசம் போய் சொற்பொழிவு வந்ததும் யாரால்? வந்தனோபசாரம் போய் நன்றி என்று மலர்ந்ததற்கும் யார் காரணம்?
கோயில் வழிபாட்டு மொழி தமிழாக இருக்க வேண்டும் என்று மாநாடு கூட்டி 'மெய்யன்பர் களையெல்லாம் அழைத்து முழங்கச் செய்தது யார் 1938-ஆம் ஆண்டு இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்துக்குப் பின் முகிழ் தெழுந்த தமிழுணர்வை யார்தான் மறுக்க முடியும்'
அந்தப் போராட்டத்தை தலைமை தாங்கி முன்னின்று நடத்திய தந்தை பெரியார் அவர்கள் தானே சமயம், சாயம் கடந்து தமிழர்களை ஒரு குடையின் கீழ் கொண்டு வந்து நிறுத்தினார்?
தொடர்வண்டி நிலையங்களில் ஊர் பெயர்ப் பலகைகளில் தமிழ் முதல் இடம் பெற்றதே அதற்கான போராட்டத்தை நடத்தியது 'திராவிடர்' என்று பெயர் தாங்கிய கழகம் தானே?
மருத்துவக் கல்லூரியில் படிப்பதற்கு சமஸ்கிருதம் படித்திருக்க வேண்டும் என்ற தடையை உடைத்தெறிந்தது தென்னிந்திய நலவுரிமைச் சங்கம் என்ற திராவிடர் ஆட்சிதானே? வகுப்புரிமையை இந்தியத் துணைக் கண்டத்திலேயே முதன் முதலாக அமலுக்குக் கொண்டு வந்ததும் திராவிடர் ஆட்சிதானே? தாழ்த்தப்பட்டோர் பொது வீதிகளில் படிக்கவும் பொதுக் கிணறுகள், குளங்களில் புழங்கவும் உத்தரவிட்டது யார்?
தாழ்த்தப்பட்டவர்களை பள்ளிகளில் சேர்க்காவிட்டால் உதவித் தொகை நிறுத்தப்படும் என்றதும் தாழ்த்தப்பட்டோரை பேருந்துகளில் அனுமதிக்காவிட்டால்,’ உரிமம் ரத்து செய்யப்படும்’ என்றும் ஆணை பிறப்பித்த ஆட்சி எது? திராவிடர் கட்சி தானே! முதன் முதலில் பெண்களுக்கு வாக்குரிமை கொடுத்ததும் எந்த ஆட்சி! தேவதாசி முறைக்கு கல்தா கொடுத்தவர்கள் யார்?
பார்ப்பனர்களின் கொள்ளைக் கூடாரமாக இருந்த கோவில்களை லகான் போட்டு இழுத்து இந்து அறநிலையத்துறை என்ற ஒரு புதுத்துறை வருவதற்கு யார் காரணம்?
இந்தச் செயல்பாடுகளால் பெரியார் உள்ளிட்ட தலைவர்கள் தமிழனைத் தமிழனாக உணர முடியதவனாக ஆக்கி விட்டார்களா?
திராவிடன் என்று சொன்னதால் குட்டிச் சுவராகப் போன இழப்புகளின் பட்டியல்களா இவை? திராவிடன் என்று சொன்னதால் சென்னையை ஆந்திராவுக்கு விட்டுக் கொடுத்தா விட்டோம்?
திருச்சி திருவெறும்பூரில் பாரத மிகு மின் நிலையம் (BHEL) வந்த நேரத்தில் மலையாளிகள் அலை அலையாக உள்ளே புகுந்த நேரத்தில் பொதுக் கூட்டம் போட்டு 'மலையாளிகள் ஆதிக்கம் ஒழிக" என்ற பெருங் குரல் கொடுத்தது திராவிடர் கழகத்தின் தலைவர் தந்தை பெரியாரல்லவா? மலையாளிகளும் திராவிடர்கள் தான் என்று ஒதுங்கியா கொண்டோம்?
இதில் ஒரு வேடிக்கை விளையாட்டை இரசிக்க முடிகிறது 'குமுதம்' இதழில் எழுதிய கட்டுரைக்கு, அதே தோழர் திருமாவளவன் அவர்கள் 'ஜூனியர் விகடன்' இதழில் பதில் கொடுத்திருக்கிறார்.
ஆச்சரியமாக இருக்கலாம். ஆனால் உண்மைதான்.
கேள்வி: "ஏற்கெனவே 'தமிழ் பாதுகாப்பு இயக்கம்' என்ற ஒரு அமைப்பை நடத்தி வருகிறீர்கள். இப்போது தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம் என பிறமொழி மக்களுக்காகவும் கொடி பிடிக்க தொடங்கி விட்டீர்கள்.. அப்படியானால், தமிழைப் பாதுகாப்பது என்னவாயிற்று?"
திருமாவளவன் பதில்: "தமிழ் பாதுகாப்பு இயக்கம் என்பது. மற்ற மொழி பேசும் மக்களுக்கு எதிராக ஆரம்பிக்கப்பட்ட இயக்கமல்ல. அன்னைத் தமிழை காப்போம். அனைத்து மொழிகளையும் காப்போம் எங்கள் இயக்கத்தில் முழக் மதிப்போம்' என்பதுதான் எங்கள் இயக்கத்தின் முழக்கமே ‘தமிழ் வாழ்க’ என்பதற்கு தெலுங்கு ஒழிக, கன்னடம் ஒழிக" என்று அர்த்தம் அல்ல. தமிழகத்தில் தமிழர்கள் தான் வாழ வேண்டும், ஆத்திரத்தில் தெலுங்கர்கள் தான் வாழ வேண்டும் என்பது இன்றையச் சூழலில் சாத்தியமில்லை. புலம்பெயர்ந்து வாழ்வது தான் மனித இயல்பு. இந்த வகையில் வந்தாரை வாழ வைக்கும் தமிழகத்தில் பல ஆண்டுகளாக வசித்து வரும் மற்ற மொழி பேசுவோரைப் பாதுகாப்பதும் ஒரு தமிழனின் கடமைதான். நானும் ஒரு தமிழன் என்பதால், தமிழகத்தில் உள்ள மொழிவாரியான சிறுபான்மையினருக்கு ஒரு பாதுகாப்பு வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் தொடங்கப் பட்டது தான் புதிய பேரவை. இதனால் ஏற்கெனவே தொடங்கப்பட்ட தமிழ் பாதுகாப்பு இயக்கம் செயலற்றுப் போய் விட்டது என்று அர்த்தம் அல்ல. எந்த நோக்கத்துக்காக தமிழ் பாதுகாப்பு இயக்கம் தொடங்கப்பட்டதோ, அந்த நோக்கில் அதன் பயணம் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது!"
(ஜூனியர் விகடன் 11.2.2007)
கன்னடர்களும் மலையாளிகளும் வஞ்சிக்க படுகிறார்கள் என்று ஒருபுறம் கூறிவிட்டு, அந்தத் திராவிடர் உணர்வு பேசியதால் வஞ்சிக்கப்பட்டோம் என்றும் குற்றப் பத்திரிகை படித்துவிட்டு, இன்னொரு பக்கத்தில் தமிழ்நாட்டில் வாழும் தெலுங்கர்களுக்காவும் கன்னடர்களுக்காகவும் குரல் கொடுக்கப் போகிறோம் என்கிறார்.
இதன் மூலம் குமுதம் கட்டுரையில் கூறியுள்ளாரே தோழர் திருமாவளவன் அந்தத் தமிழனாக உணர முடியாமையைச் சரி செய்யப் போகிறாரா? தென்னை மரத்தில் ஏன் ஏறினாய் என்றால். புல் பறிக்க தான் ஏறினேன் என்று சொல்லுவதும் இப்பொழுது ஏன் தென்னை மரத்தை விட்டு இறங்குகிறாய் என்று கேட்டால் புல் கிடைக்கவில்லை அதனால் இறங்குகிறேன் என்று சொல்வது போலும் அல்லவா இருக்கிறது தோழர் திருமாவளவன் அவர்களின் கூற்று.
தோழர் தொல். திருமாவளவன் இளைஞர் சித்தாந்த்திலும் இன்னும் இளம் நிலையில்தான் இருக்கிறாரோ என்றே கணிக்க வேண்டியுள்ளது.
திராவிட இனத்தை பற்றி அண்ணல் அம்பேத்கரும் பேசியிருக்கிறார் என்பதையும் அவர் போன்றோருக்கு நினைவூட்டுகிறோம்.
- மின்சாரம்
- விடுதலை ஞாயிறு மலர் 17.2.2007
 |
| செஞ்சட்டை பஞ்சாட்சரம் |
வணக்கம் தோழர்!
வாங்க தோழர்!
கைகொடுங்க தோழர்!
தோழரே திராவிட கழகத் தலைவர் தளபதி கி. வீரமணி அவர்கள் 69 சதவிகித இட ஒதுக்கீடு சம்மந்தமாக தயாரித்த 31சி சட்டத்தை மாநில அரசும் ஏற்று மத்திய அரசுக்கு அனுப்பியதை டெல்லி அரசு ஏற்க வேண்டும். அங்கீகரிக்க வேண்டும். என்ற நோக்கத்திற்காக சென்னை திராவிடர் கழக இளைஞரணி சார்பில் இருநூறு தோழர்கள் கொண்ட சைக்கிள் பேரணி தோழர் மு. பாலகுரு அவர்கள் தலைமையில் புதுப்பேட்டையிலிருந்து 11-7-94 காலை 10 மணிக்கு தோழர் கவிஞர் கலி.பூங்குன்றன் அவர்கள் துவக்கி வைக்க புறப்பட்டது. சைக்கிள் பேரணி புதுப்பேட்டையிலிருந்து சிந்தாதிரிப்பேட்டை, கோடம்பாக்கம், அசோக் நகர், சைதாப்பேட்டை தியாகராயர் நகர், ராயப்பேட்டை போன்ற பகுதியில் பயணம் செய்து பிரச்சாரம் செய்தது இடை இடையே அங்கங்கே ஒலிபெருக்கி பொருத்தப்பட்ட தெருமுனை கூட்டங்களும் நடந்தது. தோழர்கள் ஆனுர் ஜெகதீசன், நடிகர் எம். ஏ. கிரிதரன் ஆகியோர் பேசினார்கள். 19-7-94 அன்று 31,சி சட்டத்தை அங்கீகரித்து குடியரசு தலைவர் ஒப்புதலும் கிடைத்துவிட்டது.
கருஞ்சட்டை தோழர்கள் சைக்கிள் ஊர்வலத்தில் 74 வது வயது கொண்ட செஞ்சட்டை தோழனாகிய நானும் காலை முதல் மாலைவரை ஊர்வலத்தில் சைக்கிள் பேரணியில் எனது சைக்கிளில் பயணம் செய்தேன். இந்த நேரத்தில் கடந்த கால வரலாறு ஒன்று என் நினைவிற்கு வருகிறது.
(தொடர்ச்சி 5-ம் பக்கம் பார்க்க)
2-ம் பக்க தொடர்ச்சி
1962 ம் ஆண்டு சென்னை பெரியார் திடலில் திராவிடர் கழகம் சார்பில் ஒட்டர்கள் மாநாடு திராவிடர் கழக மாநாடு என்று இரு மாநாடுகள் நடைபெற்றது. அதுபோது எனது தலைமையில் மாநாட்டை விளம்பரப்படுத்த வேண்டும் என்று சென்னை முழுவதும் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட தோழர்களுடன் சைக்கிள் பிரச்சார பயணம் செய்தோம்.
முப்பத்தி இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன் எனது தலைமையில் நடந்த ஊர்வலத்தில் பகல் உணவுக்காக தலைவர்கள் பெரியாரிடம் ரூபாய் 100/- பெற்று ராயபுரம் பகுதியில் ஓட்டலில் பகல் உணவுக்கு ஏற்பாடு செய்தேன்.
இப்பொழுது நடந்த ஊர்வலத்தில் தோழர், மு. பாலகுரு இல்லத்தில் தோழர்களுக்கு பகல் உணவு வழங்கப்பட்டது.
உண்மைக்கு, நேர்மைக்கு, கொள்கைக்கு, எப்பொழுதும் வெற்றி தான் கிட்டும்.
திராவிடர் கழகத்திற்கு நமது பாராட்டுக்கள். தளபதி கி. வீரமணிக்கு நமது வாழ்த்துக்கள்.
கை கொடுங்க தோழர்
வணக்கம் தோழர்
வருகிறேன் தோழர்
- 'அறிவு வழி' மாத இதழ், ஆகஸ்ட் 1994
வகுப்புக்கு ஏற்ற நீதி
--அறிஞர் அண்ணா
அரசாங்க அலுவல்களில் ஆட்களை அமர்த்தும் போதும், கல்லூரிகளில் மாணவர்களைச் சேர்க்கும்போதும் வகுப்புவாரிப் பிரதிநிதித்துவ முறையைக் கையாளுவதென்று சென்னை அரசாங்கம் உறுதி பூண்டு வருகிறது. அரசாங்கம் கையாண்டிருக்கும் இந்த உறுதியைக் கண்டிக்க, வகுப்பு வாத நச்சுநீரை. ஓய்வு ஒழிவில்லாமல் மறைமுகமாகப் பொழிந்து கொண்டிருக்கும் சில பத்திரிகைகளும், பிறரும் சீறிப்பாய்ந்த வண்ணம் இருக்கின்றனர். வகுப்பு நலன்கள் எவ்வகையிலும் குறைந்துவிடாமல் பாதுகாத்துத் தம்முடைய இனத்திற்குச் சேவை செய்வதிலே அல்லும், பகலும் அயராது முனைந்து நின்று பாடுபட்டு வரும் பத்திரிகைகளிலே, தலை சிறந்து விளங்கும் 'இந்து'வும், 'சுதேசமித்திரனும் இப்பொழுது சினம் மேலிட்டுத் தலை துள்ளிக் குதிக்கின்றன.
நம் நாட்டின் அமைப்பில் சாதிப் பிரிவுகள் தோன்றி, உயர்ந்த சாதிக்காரர்களெனப் பெயர் பெற்ற ஒரு குறிப்பிட்ட வகுப்பினர் வாழ்க்கை வசதிகளனைத்தும் பெறும் படியான நிலைமையும், இடைத்தர சாதிக்காரர்கள் பிற்போக்கு வகுப்பினர்கள் எனக் கருதப்பட்டு வாழ்க்கை வசதிகளிலே பல மறுக்கப்படும் படியான நிலைமையும், தீண்டப்படாத சாதியினர் சிலர், தாழ்த்தப்பட்டவர்களாக ஆக்கப்பட்டு, வாழ்க்கை வசதிகள் அனைத்தும் மறுக்கப்படும்படியான நிலைமையும் பல நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகளாக நின்று நிலவிவரும்படியான முறை ஏற்பட்டு விட்டது.
சாதியின் காரணமாக ஒரு கூட்டம் உல்லாச வாழ்வு வாழவும், சாதியின் காரணமாகவே மற்றொரு கூட்டம் அடிமைவேலை செய்து உழலவும் ஆன நிலைமையை அறிந்த நீதிக்கட்சி, சாதியின் காரணமாக வீழ்த்தப்பட்டவர்களை உயர்நிலைக்குக் கொண்டு வரவேண்டுமாயின், அந்தச் சாதியின் காரணத்தைக் காட்டித்தான் உயர் நிலைக்கு ஏற்ற முடியும் என்று பேருண்மையைத் தெரிந்து கொண்டு, தான் ஆட்சிப்பீடம் அமரும்போது, வகுப்புகளுக்கு நீதி வழங்கும் வகுப்புவாரிப் பிரதிநிதித்துவ முறையை அமுலுக்குக் கொண்டு வந்தது.
எல்லா வகுப்பினரையும், ஏற்றத் தாழ்வின்றி, ஒரே நிலைக்குக் கொண்டு வர, வீழ்ந்துகிடக்கும் சமுதாயத்திற்கு அவையவை வீழ்ந்து கிடக்கும் அளவுக்கு ஏற்ப நீதி வழங்க வேண்டும் - சலுகை காட்ட வேண்டும் - கை கொடுக்க வேண்டும் - இடமளிக்க வேண்டும் என்று கருதியே வாழ்க்கைத்தரத்தை உயர்த்தும் துறைகளிலெல்லாம், வகுப்புவாரி முறையைக் கொண்டுவரத் திட்டம் தீட்டியது நீதிக்கட்சி. தன் ஆற்றலுக்கு ஏற்ற அளவுக்கு அந்தத் திட்டத்தை நடைமுறையில் கொண்டு வரவும் பாடுபட்டது.
வகுப்புவாரி முறையைக் கல்லூரிகளிலும் அரசாங்க அலுவல்களிலும், நீதிக்கட்சி புகுத்திய பிறகுதான், பிற்போக்கு வகுப்பினர் ஓரளவுக்குக் கல்வி பெறவும், சமுதாயத்தில் ஓரளவுக்குச் சமநிலை பெற்று மதிப்படையவும் வழி ஏற்பட்டது. இந்த முறையை அமுலுக்குக் கொண்டு வந்தபோது, அதன் உட்கிடக்கையை அறியமாட்டாத காங்கிரஸ்காரர்கள் நீதிக்கட்சியை வகுப்புவாதக் கட்சி என்று தூற்றினர்; கேலி செய்தனர்; வசைமாரி பொழிந்தனர். உயர்சாதி வகுப்பினர் காங்கிரஸ்காரர்களின் இந்தப் போக்குக்கண்டு அகங்குளிர்ந்தனர்; புளகாங்கிதம் கொண்டு மகிழ்ச்சிக் கடலில் நீந்தினர்.
பார்ப்பனரல்லாத காங்கிரஸ்காரர்கள், இன்று, ஆட்சிப் பீடம் ஏறிய பிறகு வகுப்புவாரி முறையின் உண்மையையும், அவசியத்தையும், முக்கியத்துவத்தையும் உணருகிறார்கள். சூழ்நிலை அந்த நிலைமைக்கு அவர்களைக் கொண்டு வந்து வைத்துள்ளது. வகுப்புவாரி முறை இருந்து தீர வேண்டியதன் அவசியத்தை மந்திரிகள் கோபால் ரெட்டியும், பக்தவச்சலமும் அண்மையில் வற்புறுத்தியதை நன்கு அறியலாம். நீதிக்கடசியின் இந்தக் கொள்கையை காரசாரமாக, மட்டரக சொற்களால் கூட, திட்டி தூற்றி வந்த 'தினசரி' யார் இன்றுள்ள நிலையைத் தெரிந்து வகுப்புவாரி முறைக்கு வாதாடி நிற்கிறார்கள். காங்கிரஸ்காரர்களின் உள்ளம் இந்த அளவுக்கு பண்பட்டது கண்டு நாம் மகிழ்கிறோம்.
வகுப்புவாரி முறையை அரசாங்கம் கையாள வேண்டியதன் இன்றியமையாமையையும், சில காலம் வரையில் அரசாங்க ஏடுகளில் சாதிப் பெயர் குறிக்க வேண்டியதன் அவசியத்தையும் குறித்துச் சென்னை அரசாங்கத்தின் முக்கிய அதிகாரி ஒருவர் குறிப்பிடுவதைக் காணுங்கள்.
“வகுப்பு வேற்றுமைகளை ஒழிப்பது என்பது, சமுதாயம் மேற்கொள்ள வேண்டியதொரு சீர்திருத்தமாகும். சமுதாயத்தில் வளரும் எண்ணங்களின் முற்போக்குக்கு ஏற்றபடி, அரசாங்கம் இவ்விஷயங்களில் எடுத்துக் கொள்ளும் நடவடிக்கை படிப்படியாகக் கொள்ளக்கூடியதாகத் தானிருக்கும். அரசாங்கம் மட்டும் தன் ரிகார்டுகளில் சாதிப் பெயரைக் குறிக்காமல் விட்டுவிடுமேயானால், அதே சமயத்தில் வெளியுலகில் சாதிப் பெயரைக் குறிப்பிடும் பழக்கம் இருந்துவருமேயானால், அது ஒழுங்கற்ற முறைகளிலும், ஆட்சி முறைச் சங்கடங்களிலும் கொண்டு போய்விடும்" என்று கூறியுள்ளார்.
சமுதாயத்தில் மக்கள் சமநிலை அடைய வேண்டுமானால், வகுப்புகளுக்குச் சமசந்தர்ப்பங்கள் வழங்கப்பட வேண்டும். சம சந்தர்ப்பங்கள் ஏற்பட வகுப்புகளுக்கு ஏற்ற நீதி கொடுக்க ஒவ்வொரு சாதியின் நிலைமையை அரசாங்கம் உய்த்துணர வேண்டியிருக்கிறது. ஆகவேதான் வகுப்புகளைப் பிரித்துக் காணவேண்டிய அவசியம் அரசாங்கத்திற்கு இருக்கிறது என்று அரசாங்க அதிகாரி கூறும் காரணத்தை நாம் போற்றுகிறோம்.
எந்தச் சாதிப் பெயர்களின் காரணமாகச் சமுதாயத்தில் பலர் வீழ்ச்சியுற்றார்களோ அதே சாதிப் பெயரின் காரணமாக அவர்களுக்கு மீட்சி தரவேண்டிய பொறப்பு அரசாங்கத்தைச் சார்ந்ததாகும். இந்நாட்டில், சமுதாயத்திலுள்ள மேடு பள்ளங்கள் சமதரை ஆகும் வரை வகுப்புவாரி முறை அரசாங்கத்தால் கையாளப்பட்டே தீரவேண்டும்.
சமுதாயத்திலுள்ள ஏற்றத்தாழ்வு மனப்பான்மைகளைப் போக்கி, சமுதாயத்தைச் சீர்திருத்தும் பெரும்பணியை திராவிடர் கழகம் செய்துவருகிறது. அரசாங்கத்திற்கு உதவியாக இருக்கும் பொருட்டு, திராவிடர் கழகம் சமுதாயம் முழுவதையும் சீர்திருத்தி வெற்றிக் கொடியை நாட்டும்போது, அரசாங்கம் வகுப்புவாரி முறையைக் கையாள வேண்டிய அவசியம் ஏற்படாது. வகுப்புக்களுக்கு ஏற்ற நீதி கிடைத்து, சமுதாயம் உயர் நிலையடையத் திராவிடர் கழகத்தின் தொண்டும், அரசாங்கத்தின் அணைப்பும் நாட்டிற்குத் தேவைப்படுகின்றன. எனவேதான், நாட்டிலுள்ள சாதிப் பாகுபாடுகள் அனைத்தும் ஒழிந்து, மக்கள் அனைவரும் சமுதாயத் துறையில் (பொருளாதாரத் துறையில் அல்ல) 'ஒன்றே குலம்' என்ற நிலை ஏற்படும் வரையில், இந்த வகுப்புவாரி முறை - அதாவது வகுப்புக்கு ஏற்ற நீதி வழங்கப்படவேண்டுமென்ற ஏற்பாடு இருந்தே தீரவேண்டுமென்று வற்புறுத்துகிறோம்.
- "திராவிட நாடு " 12-6-49
குறிப்பு; அறிஞர் அண்ணா எழுதிய ‘வகுப்புரிமை வரலாறு’ என்ற நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது.
அங்கும் இங்கும்!
புதிய கட்சி அலுவலகத்துக்கு செல்லுமுன்பாக அதில் உள்ள பிசாசுகளை விரட்டுவதற்காக சடங்கு நடத்திய சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அதிகாரி ஒருவருக்கு கம்யூனிஸ்ட் கட்சியிலிருந்து கல்தா கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.
கிழக்கு குவாங் டோங் மாநிலத்தில் மாப்பு கூட்டுப்பண்னையின் கம்யூனிஸ்டு கட்சியின் செயலாளர் ஷு ஷூங்வாங் கம்யூனிஸ்டு கட்சி யின் புதிய அலுவலகத்துக்கு குடிபுகு விழா நடத்துவதற்கான நல்ல தேதியை மந்திரவாதி ஒருவருடன் ஆலோசனை நடத்தி அவர் நிர்ணயம் செய்தார்.
அந்த சுபதினத்தில் அவர் கம்யூனிஸ்டு கட்சி உறுப்பினர்களையும் 20 ஆயுதபாணி சிப்பாய்களையும் திரட்டி தன் தலைமை அலுவலகத்துக்கு ஊர்வலமாக அழைத்துச் சென்றார்.
அலுவலகத்தை அடைந்ததும் சிப்பாய்கள் பேயை விரட்டுவதற்காக மும்முறை ஆகாயத்தை நோக்கி சுட்டார்கள். பிறகு அவர்கள் அனைவரும் அலுவலகத்தை மும்முறை வலம் வந்தனர். அதனையடுத்து ஓட்டல் விருந்து ஒன்றும் படைக்கப்பட்டது.
பேயை விரட்டுவதற்கான சடங்கில் பங்கு பெற்ற ஒவ்வொரு சிப்பா ய்க்கும் பணம் கொடுக்கப்பட்டது.
திரு ஷு ஷுங்வாங் 1000 டாலர் செலவிட்டார் என்று குவாங் டோங் (சீனா) பத்திரிகை கூறியது.
ஆதாரம்: சிங்கப்பூர் 'தமிழ் முரசு, 3-7-83
சீனாவில் மத சடங்கு செய்த கம்யூனிஸ்டு கட்சியின் செயலாளர் கட்சியை விட்டு நீக்கப்பட்டு விட்டார். இங்கும் தான் கம்யூனிஸ்டுகள் இருக்கிறார்களே ?
தகவல்:
செ. ர. பார்த்தசாரதி, சென்னை-34
- உண்மை இதழ், 15.07.1983
(அறிஞர் அண்ணா அவர்கள் எழுதிய ‘வகுப்புரிமை வரலாறு’ என்ற நூலில் இருந்து தொகுக்கப்பட்ட பகுதிகள்)
சம்பூகன் கொலை சனாதன காலம்!
இன்றைய காலம் சமூக நீதி காலம்!
பார்ப்பனர் படிக்கலாம், பாடலாம், ஆடலாம், ஆண் பெண் வேற்றுமையின்றி கூடலாம், குலவலாம், பாடுபடாமல் பிறர் உழைப்பிலே வாழலாம். வளமாக வாழ்க்கை நடத்தலாம். சூத்திரருக்கு இந்த உரிமை கிடையாது. இதுபற்றி எண்ணவும் கூடாது - எண்ணுவது மாபாதகம் இம்மையிலும் கடுந்தண்டனை - மறுமையிலும் நரக வேதனை உண்டு.
சாம்பூகன் ஒரு சூத்திரன். பார்ப்பனருக்கு மாடு போல் உழைப்பதை மறந்தான். காட்டில் சென்று தவம் செய்து, 'பிறவிப் பெருங்கடல்' நீந்தும் பெரும் பணியில் ஈடுபட்டான். சாம்பூகன் பிறவாப் பெரியோனை நினைத்துக் கடும்புலி வாழும் காட்டில் கண்மூடி உட்கார்ந்தான். அயோத்தி நகர அக்ரகாரத்தில் பார்ப்பனக் குழந்தை ஒன்று முடிவாகக் கண்ணை மூடி விட்டது. குழந்தையைப் பெற்றோன், தசரதராமனின் அனுமதியின் அந்தப்புரம் சென்று, அடுக்குமா இராமா? உன்னுடைய ஆட்சியிலே இத்தகைய உற்பாதம் ஏற்படலாமா? தர்மம் தொலைந்ததே! அதர்மம் கோலோச்சுகிறதே! சனாதனம் சாய்ந்ததே! சண்டாளத்துவம் உச்சம் பெறுகிறதே! சம்பூகன் தவம் செய்கிறான்! அவன் சூத்திரன்! அவன் கடமை தவம் செய்தல் அல்ல! ஆண்டவனை அடைய அவன் முயற்சிப்பது அடாது! சுதர்மதத்தைச் சுக்கு நூறாக்குகிறான்! சனாதனத்தைச் சீரழிக்கின்றான் பிராமணோத்துமர்களுக்குப் பணிவிடை செய்வதன்றோ சம்பூகன் கடமை! சூத்திரனான சம்பூகன் குல தர்மத்தை கைவிட்டதால், ஜாதி ஆசாரத்தைத் துறந்ததால், அடிமை நிலைமை உதறித் தள்ளியதால், தர்மம் கெட்டது-தர்மம் குலையவே, என் குழந்தை இறந்தது! சூத்திரனின் துடுக்கடக்குங்கள்! தவக்கோலம் கொண்ட தருதலையின் தலையை வெட்டி வீழ்த்துங்கள்! குல தர்மத்தை மீறுவோருக்கு அது ஒரு படிப்பினையாக இருக்கட்டும்! முன்பின் யோசிக்காதே! தவசியைக் கொல்லாமா என்று தயக்கம் காட்டாதே தர்ம சொரூபி! நீ! அரசன் நீ! அரசனின் கடமை அதர்மத்தை அழித்து தர்மத்தை நிலைநாட்டுவது! தர்மம் இது என சனாதனம் கூறுகிறது! போ! போ! தர்மத்தைக் காப்பாற்ற, தவம் செய்யும் சூத்திர சம்பூகனின் தலையை தயை தாட்சண்யம் பார்க்காமல் வெட்டி வீழ்த்து! தர்மாத்மா என்ற புகழுக்குரியவனாக, அப்பொழுதுதான், இராமா பிராமணர், உன்னை ஏற்றுக் கொள்வார்!" என்று கதறினான்.
சம்பூகன் தலை, ராஜா ராமனால் துண்டிக்கப்பட்டது. பார்ப்பனக் குழந்தை உயிர் பெற்று எழுந்தது!
இதுதான் பிராம்மணியம் - சனாதனம் - வருணாஸ்ரமம் - முதல் போடாத ஆரிய சுரண்டல் இயந்திரம்.
இந்தச் சுரண்டல் அமைப்பு முறையில், தொழில் தூற்றப்பட்டது; உழவு பழிக்கப்பட்டது; மானம் நிந்திக்கப்பட்டது; வீரம் வாழ்க்கையை விட்டு விரட்டப்பட்டு விட்டது.
பக்கம்-26
கம்யூனல் ஜி.ஓ.வின் அடிப்படை இலட்சியம் இன்னும் முழு அளவில் நிறைவேறிடவில்லை. அதன் விடுதலை, பண்பாடு இன்னும் பட்டுப்போகவில்லை. பசுந்தளிர் போன்ற நிலையில்தான் இருக்கிறது. இன்றும் சிறிது காலத்திற்கு கம்யூனல் ஜி.ஓ.விற்கு அவசியமும், தேவையும் இருக்கிறது. மக்களாட்சி முறைக்குத் தேவைப்படுவது அய்யரும் அய்யங்காரும், முதலியாரும் நாய்க்கரும் அல்ல, மக்கள் மக்கள், அந்த மக்களை உண்டாக்குவதுதான் கம்யூனல் ஜி.ஓ. - சமூக நீதிமுறை.
அந்தக் காலம் பிராம்மணியக் கோட்பாடு நடைமுறையில் இருந்த காலம். அயோத்தி இராமன் அரசாண்டகாலம், வசிஷ்டர் அறிவுரைப்படி அரசன் நீதி வழங்கிய காலம்.
சமூகத்தை விட்டுப் பிரித்துத் தனி மனிதனை மதிப்பிட்டுப் பார்க்காத நிலை அன்று. தனி மனிதனுக்குத் தனி உரிமை, என்ற ஏற்பாடு இல்லை. சூத்திர சமூகம் தவம் செய்யக்கூடாது. சம்பூகன் சூத்திரன் தவம் செய்தது குற்றம். தண்டனை தரப்படுகிறது. மனுமுறைப்படி சக்கரவர்த்தி இராமனால் .
இன்று மக்களாட்சிக் கோட்பாடுப் பற்றிப் பேசப்படுகிற காலம். மனு கோட்பாட்டைப் பகிரங்கமாக நடைமுறைக்கு கொண்டு வர வேண்டுமெனப் பேசமுடியாத காலம். சமூகம் சமூகமாகப் பேதப்படுத்திப் பார்ப்பது கண்டிக்கப்படும் காலம்.
எனவே, சனாதனப் பேச்சு மறைந்து ஜனநாயகப் பேச்சு கிளம்புகிறது. சமூக உயர்வு தாழ்வு பேசும் நிலையை மாற்றிக் கொண்டு தனிமனித உரிமை என்ற கூக்குரல் கிளப்பப்படுகிறது. தனிமனித உரிமைக்குச் சட்டபடி பாதுகாப்பும் செய்து கொண்டாகிவிட்டது.
சமூகத்தின் பெயர்கூறி, மனுவின் சட்டத்தைக் காட்டி, சம்பூகன் தலை துண்டிக்கப்பட்டது அன்று!
தனிமனிதனின் உரிமை பேச, இந்திய அரசியல் சட்டத்தைத் துணைக்கழைத்து, சமூகத்தின் பின்னணியில் இருக்கும், சம்பூகர்களின் -தலையை அல்ல - எதிர்கால வாழ்வு துண்டிக்கப்படுகிறது இன்று!
ஜனநாயக கோலத்தில் சனாதனம்! மக்களாட்சி முகமூடியில் பிராம்மணீயம்!
பக்கம்- 38
தொகுப்பு - செ.ர.பாரத்தசாரதி
Mobile Logo
